gudnig

Þegar jarðfræðikort ÍSOR af Reykjanesskaga, unnið af margfróðu fólki á löngum tíma, er skoðað er áhugavert að sjá helstu hraunin ofan Hafnarfjarðar, sérstaklega í hinu sögulega samhengi. Hraununum eru gefin nafngiftirnar kap, gel, búr, se, óbr, skú, tv, stó og hrú. Þetta eru skammstafanir yfir Kapelluhraun, kap Geldingahraun, gel Búrfellshraun, búr Selhraun, se Óbrinnishólahraun, óbr Skúlatúnshraun, skú Tvíbollahraun, tv Stórabollahraun, stó og ekki síst meginhraunið Hrútagjárdyngjuhraun, hrú. Hellnahraunin, eldra og yngra virðast vera samheiti yfir Stórabolla- og Tvíbollahraunin, sem runnu með u.þ.b. 1000 ára millibili. Skoða má hraunakort hjá ÍSOR

Fyrir um 8000 árum varð eldgos sem myndaði eldborgina Búrfell sunnan Garðabæjar og þaðan runnu í því gosi hraunin sem mynda landsvæðin norðan og norðvestan eldstöðvarinnar er nú umlykja bæði hluta Garðabæjar og Hafnarfjarðar. Í heild sinni nefnast hraunin Búrfellshraun, en eins og þekkt er bera ýmsir hlutar þess sérstök nöfn, svo sem Smyrlabúðarhraun, Gráhelluhraun, Lækjarbotnahraun, Urriðakotshraun, Svínahraun, Flatahraun, Stekkjarhraun, Hafnarfjarðarhraun, Garðahraun, Gálgahraun og Balahraun vestast. Guðmundur Kjartansson jarðfræðingur rannsakaði Búrfellshraun (1954) og lét aldursgreina sýnishorn tekið við Bala með geislakoli (1973), en síðan hafa ýmsir fjallað um það, nú síðast Árni Hjartarson 2009. Hann segir fjóra hraunstrauma hafa runnið í gosinu í eftirfarandi aldursröð: Fyrst rann taumur niður í Straumsvík – hann er nú grafinn undir yngri hraunum (Kapelluhraun) utan smáskækill sem stendur upp úr og nefnist nú Selhraun. Næst rann taumurinn sem merktur er Gráhelluhraun til sjávar í Hafnarfirði. Þá þriðji taumur til sjávar milli Álftaness og Arnarness (Urriðakotshraun, Vífilsstaðahraun, Gálgahraun). Og loks hinn fjórði, smáskækill til [...]

Kapellutóft er rúst af litlu húsi við neðri brún Kapelluhrauns nálægt Straumsvík. Rústin er í landi Þorbjarnarstaða sem er eyðibýli sem stóð ofan við Straum. Tóftin er talin vera af kapellu frá kaþólskri tíð, eftir að hraunið rann á 12. öld. Örnefnið Kapelluhraun er ekki gamalt og hafði lengi verið bent á upphlaðna grjóthrúgu í því sem kapelluna áður en fyrst var grafið í hana árið 1950. Kapellunni fylgdu sagnir um að við hana væru grafnir einn eða fleiri danskir menn sem hefðu verið drepnir af Íslendingum og setja margar þeirra það í samband við siðbreytinguna á 16. öld. Eldri nöfn á hrauninu eru Nýjahraun og Bruninn að neðanverðu. Árin 1950 og 1954 var gerður uppgröftur í grjóthrúgunni og kom í ljós að þar hafði verið hús. Eitthvað hafði áður verið verið grafið í tóftina og m.a. mikið tekið úr austurveggnum. Tóftin reyndist vera 2,40 x 2,20 metrar að innanmáli, og veggirnir stóðu upp í 1,80 metra þar sem [...]

Hraunin sunnan Brunans (Kapelluhrauns), milli Gerðis og Efri-hellra, eru tiltölulega slétt og vel gróin lyngi og birki, enda mun eldri og mosinn því á góðu undanhaldi. Kapelluhraunið (Bruninn), sem er bæði miklu mun hærra og úfnara, þakið hraungambra, rann árið 1151. Vestan við það eru nokkur hraun, þ.á.m. fimm nefnd Selhraun, öll eldri en 4000 ára. Líklegt má telja að örnefnin hafi fremur orðið til af notkuninni en upprunanum. Nyrst í Hrútargjárdyngjuhrauni eru Óttarsstaðir, Straumur og Þorbjarnarstaðir. Geldingahraun eða Afstaphraunið eldra er eitt selhraunanna og ofar raða Selhraunin sér milli þess og Hrútargjárdyngjuhraunsins, sem er um 7200 ára. Í Hraununum eru fjölmargar fornleifar, margar enn óskráðar. Hér í Kúadal, skjólsællri hraunlægð, var hraundalurinn nýttur sem stöðull fyrir kýr frá Straumi, jafnvel þótt staðurinn sé í landi Óttarsstaða.

Kornelíus Jónsson (1915) úrsmiður og gullsmiður í Reykjavík byggði fjárhús fyrir ofan Lónakot um 1960 þegar hann keypti hluta Lónakots jarðarinnar af Sæmundi Þórðarsyni kaupmanni. Sæmundur keypt jörðina 1939 af Guðlaugi Engilbert Sveinssyni (1883-1955). Guðlaugur sem ætíð var nefndur Laugi Lóna, flutti þá búferlum frá kotinu inn í Hafnarfjörð. Guðlaugur tók við Lónakoti árið 1902, en þá hafði jörðin verið í eyði í tvö ár eftir að Hallgrímur Grímsson og seinni kona hans Rannveig Ólafsdóttir fluttu þaðan ásamt fjórum börnum sínum. Fimmta barnið höfðu þau misst úr skarlatsótt aldamótaárið 1900. Þeim var gert ókleift að búa í Lónakoti eftir að bæjarhúsin voru brennd í kjölfar farsóttarinnar sem kom upp á bænum. Þegar Guðlaugur tók við jörðinni hófst hann handa með að byggja nýjan bæ á Bæjarhólnum. Hann bjó í Lónakoti ásamt sambýliskonu sinni Guðríði Jónsdóttur og þeim fæddist dóttirin Jónína Björg 1904. Þegar Guðlaugur og Guðríður fluttu frá Lónakoti á þriðja áratug 20. aldar eins og svo margir aðrir [...]

Í örnefnalýsingu Gísla Sigurðssonar fyrir Óttarsstaði er m.a. getið um Stóra- og Litla-Rauðamel. Þar segir: „Óttarsstaðir eru í Hraununum svonefndu og tilheyrðu áður Garðahreppi, en land jarðarinnar var lagt undir Hafnarfjörð, þegar álverksmiðjan kom. Skógargatan liggur áfram suður yfir Rauðamel litla og austan við Rauðamel stóra, en Suðurnesjavegurinn lá milli Rauðamelanna. Rauðimelur litli var lágur melhóll. Rauðimelur stóri var sunnar. Hann var feiknastór, og var varða á honum í gamla daga. Vestast á honum var rofabarð með hríslum. Nú eru melar þessir horfnir vegna flugvallargerðar og komin tjörn, þar sem sá syðri var." Þrátt fyrir fullyrðingu þess efnis í framangreindri örnefnalýsingu að Litli-Rauðimelur sé horfin „lifir“ hann enn góðu „lífi“ skammt norðnorðaustan þess „Stóra“, sem nú er orðinn að risastóru grjótnámusvæði. Nú, þegar fyrirhugað er að stækka námusvæðið enn frekar vegna fyrirhugaðrar stækkunar Straumsvíkurhafnar, er full ástæða til að fylgjast vel með framvindu ákvarðana á svæðinu – því reynslan sýnir að verktaka eiga það til að virða takmarkanir leyfa [...]

Fjárborgir eru víða að finna á Reykjanesskaganum og víðar og vitna um gott verklag og hyggjuvit fyrrum forfeðra og -mæðra er hlóðu þær á sínum tíma. Flestar borgirnar eru kenndar við bæi sem þær tilheyrðu en ein fjárborg er þó kennd við konu og nefnd Kristrúnarfjárborg. Þessi fjárborg stendur á nokkuð sléttum hraunhrygg skammt vestan við Smalaskálahæð í Hraunum sunnan við Straumsvík. Fjárborgin er allt eins nefnd Óttarsstaðafjárborg, en Kristrúnarborg er það nafn sem staðkunnugir notast jafnan við. Konan sem fjárborgin er nefnd eftir hét Kristrún og var Sveinsdóttir en hún kom upphaflega sem vinnukona að Óttarsstöðum frá Miðfelli í Þingvallasveit og varð húsmóðir á bænum. Gísli Sigurðsson lögregluþjónn í Hafnarfirði og örnefnasafnari sagði frá því í örnefnaskrá sinni að Kristrún hefði hlaðið borgina ásamt vinnumanni sínum. Í Smalaskálahæð er Smalaskálaker, rauðamalarhóll eða fyrrum rauðamelur í jarðfalli Hrútagjárdyngjuhrauns. Árið 1974 var komið fyrir þar „listaverki„. Rauðamalarhóllinn er merkilegt jarðfræðifyrirbrigði frá því áður en Hrútargjárdyngjuhraunið rann. „Húsbyggingin“ (Das Haus Projekt) [...]

Þegar gengið er eftir Gerðisstíg framhjá Neðri-Hellum, ágætum fjárskjólum með hleðslum fyrir, sést handan þeirra námasvæði þar sem Þorbjarnarstaða-Rauðamelur var áður fyrr. Nú er fátt sem minnir á Rauðamelshólana eins og þetta kennileiti dregur nafn sitt af. Stígurinn liggur áfram til suðausturs framhjá Rauðamelsréttinni að Vorréttinni, öðru nafni, undir vesturjaðri Kapelluhrauns (Brunans). Í þröngum krika norðan þess stendur þessi fallega hlaðna rétt, hlaðin úr nálægu hraungrjóti. Réttir sem þessi er dæmigerð "heimarétt" með "almenningi" og tveimur dilkum. Líklegt má telja að "Vorréttin" sé forveri "Þorbjarnarstaðaréttarinnar" við norðanvert túnhliðið að bænum.

Í Náttúrufræðingnum 1965 má lesa um „Forn eldvörp í Selhrauni“ eftir Jón Jónsson, jarðfræðing: „Ekki alllangt sunnan við Straum í Garðahreppi [nú Hafnarfirði] og skammt vestan við Kapelluhraun eru forn eldvörp. Þar hefur Vegagerð ríkisins tekið rauðamöl til ofaníburðar í vegi, og það er mest þeirri starfsemi að þakka, að hægt er nú að fullyrða að hér er um eldvörp að ræða. Ekki er mér kunnugt um, hvernig þarna leit út áður en byrjað var að taka þar efni, en svo lítið ber á þeim hluta gíganna, sem enn er eftir óhreyfður, að líklegt má teljast, að þeim hefði alls ekki verið veitt eftirtekt, hefði þarna ekki verið grafið með stórvirkum tækjum. Nú er þarna umrót mikið og ýmislegt fróðlegt að sjá. Gígir þeir, sem hér er um að ræða, eru á línu með stefnu NA—SV, eins og gígaraðir á Reykjanesi yfirleitt eru. Yngri hraun hylja nú þetta svæði nær alveg, og hafa þau fært hina fornu gígaröð að [...]

Kapelluhraun (syðsti hluti þess var jafnan nefnt Nýjahraun en sá nyrsti Bruninn) er hraun á Reykjanesskaga sunnan Hafnarfjarðar hjá Straumsvík og er hluti af hraunum sem runnu árið 1151-1180 í svonefndum Krýsuvíkureldum. Kapelluhraun er úfið apalhraun og rann úr gossprungu sem var alls um 25 km löng. Sunnan á skaganum rann þá einnig Ögmundarhraun í sjó fram. Kapelluhraun rann aðallega frá gígum við Vatnsskarð sem nú heyra sögunni til vegna gjallvinnslu. Í sama gosi rann hraun frá röð minni gíga sem liggur meðfram Undirhlíðum og norður um Gvendarselshæð. Rann það m.a. niður að Kaldárbotnum.

Urriðavatn er grunnt vatn vestan Urriðaholts í Garðabæ. Vatnið er einnig nefnt Urriðakotsvatn eða Urriðakotstjörn. Urriðavatn myndaðist fyrir um 7300 árum þegar Búrfellshraun rann og hraun rann inn í dalverpi til móts við Urriðakot og stíflaði vatnið. Flatarmál vatnsins er um 13 hektarar, meðaldýpt þess er 0,70 m og mesta dýpi 0,90 m. Urriðavatn og aðliggjandi hrauðjaðar eru á náttúruminjaskrá. Urriðakot er jörð í Garðabæ. Bærinn stóð suðvestan í Urriðakotsholti norðaustan við Urriðakotsvatn. Bærinn stóð nálægt miðju túninu. Suður frá bænum lágu traðir, hlaðnar úr torfi og grjóti. Kvíaflöt heitir allmikið barð norðvestan við túngarðinn og ofan við veginn, sem lá norðvestur frá bænum. Kvíaflöt var gerð að túni skömmu áður en Urriðakot fór í eyði. Vegurinn, sem hér um ræðir, er Urriðakotsvegurinn nýrri. Hann var lagður um 1930 norðvestur úr túninu, yfir mýrina, yfir Vesturvik og um Hrauntangann, gegnum túnið á Setbergi á Setbergsveg vestan við bæinn á Setbergi. Hann var lagður sem bílvegur og var þá hætt [...]

Bláberjahryggur er misgengisprunga sem liggur um Bleiksteinsháls milli Kaldárselsvegar (Vatnshlíðar) og Hamraness. Norðvestur barmurinn er hærri og misgengið er mest um 3-4 metrar. Jarðskorpan hefur rifnað í sundur áður en Búrfellshraun rann og sést misgengið greinilega norðaustan Gráhelluhrauns þar sem það markar skilin milli Flóðahjalla og Setbergshlíðar. Nú er Ásfjallsbyggðin austanverð að byggjast upp og því verður stutt þaðan að gróningunum og skjólinu suðaustan hryggjarins. Áður fyrr var hæðarsvæðið millum Vatnshlíðar og Ásfjalls nánast melgróningar þar sem Bláberjahryggurinn var nánast eini grasgróningurinn, en eftir að byrjað var að sá þar lúpínu virðist þar vera að verða torsótt gróðurmyndun.

Búrfellshraun er samnefni yfir hraunasvæði sem teygir sig yfir stórt svæði í og ofan Hafnarfjarðar. Hraunin, fjórar lænur, runnu fyrir um 8000 árum en þá varð eldgos sem myndaði eldborgina Búrfell sem rís fyrir sunnan Hafnarfjörð. Hraunin nefnast ólíkum nöfnum eftir staðsetningu þeirra eða útliti, t.d. Smyrlabúðarhraun, Gráhelluhraun, Urriðakotshraun, Lækjarbotnahraun, Svínahraun, Urriðakotshraun, Stekkjarhraun, Hafnarfjarðarhraun, Garðahraun, Gálgahraun og Balahraun. Skógræktarfélag Hafnarfjarðar hefur plantað myndarlegum skógi í Gráhelluhrauni og er hann aðgengilegur bæði gangandi, hjólandi og ríðandi. Í hrauninu eru t.d. Gráhellufjárskjólið sem og nokkrir minnisvarðar um frumkvöðla Skógræktarfélags Hafnarfjarðar.

Í Landamerkjaskrá frá 1890 segir: „Urriðakot á hálfa Fjárhellra mót Vífilsstöðum sem fyrrum hjetu Maríuhellrar framm í vörðuna sín megin á Norðurhellragjáarbarmi, og í stóra steininn á fremsta Tjarnholtinu með grasþúfu uppá, þaðan heimleiðis í vörðuna á miðri Þverhlíðinni þaðan í vörðuna á Flóðahjallatánni úr henni í Álp[t]artanga, þaðan í hellu sem er í miðjum hrauntanganum, kölluð Sýlingarhella úr henni í uppmjóan háan Klett með Klofavörðu uppá sín megin [við] Stóra Krók og í gamlar Fjárrjettargrjótgirðingar í moldarhrauni, og upp í áðurnefnda Urriðakots Fjárhellra.“ Urriðakot er innan hinna fornu merkja á landi Garðakirkju á Álftanesi. Í landi jarðarinnar eru fjölmargar minjar, einkum tengdar fjárhaldi. Má í því sambandi t.d. nefna Urriðakotsfjárhella, Urriðakotsfjárhúss í Urriðakotshrauni, Sauðaskjóls, Urriðakotsrétta yngri og eldri og Urriðakotsfjárhúss syðra, sem var þeirra syðst. Syðra Urriðakotsfjárhúsið hefur lengst af verið talið minnst virt af öðrum framangreindum. Hraunið, sem nefnt hefur verið frá Búrfelli, nefnist Urriðakotshraun, jafnvel Urriðahraun og Urriðavatnshraun.

Búrfellsgjá og Selgjá urðu til í miklu eldgosi fyrir u.þ.b. átta þúsund árum í litlum eldgíg, sem nefnist Búrfell. Í eldgosinu flæddi hraun úr gígnum niður á láglendið og út í sjó til norðvesturs. Hraunin í miðbæ Hafnarfjarðar, í Garðabæ og Gálgahraun úti á Álftanesi eiga þannig öll uppruna sinn í Búrfelli og Búrfellsgjá. Gönguferð í Búrfellsgjá er skemmtileg og þægileg ganga sem hentar vel fyrir alla fjölskylduna. Á göngu um Búrfellsgjá sjást margskonar hraunmyndanir, litlir hellisskútar, stórar sprungur og svokölluð misgengi, og svo auðvitað sjálf eldstöðin sem fæddi hraunið af sér. Má segja að á svæðinu komist fólk í beint samband við innri öflin í skel jarðarinnar undir fótum okkar, sjálfa uppsprettu landsins sem eldvirknin á Íslandi er, sprungusveima og umtalsverð misgengi. Selgjá er framhald Búrfellsgjár til norðvesturs. Á millum þeirra er misgengi þar sem augljóslega má sjá hvernig austurhlutinn hefur sigið á móti hækkandi vesturhlutanum. Í Selgjá eru leifar 11 selstöðva frá fyrrum Álftanesbændum; selshús, stekkir og [...]

Kaldárhraun er eitt síðasta dæmið um heillegt og óraskað helluhraun í landi Hafnarfjarðar og er fræðslu- og útivistargildi svæðisins metið hátt. Á svæðinu eru fornminjar sem tengjast selbúskap, m.a. gömul gata, Kaldárstígur. Kaldárhraun og Gjárnar í Hafnarfirði voru friðlýst sem náttúruvætti árið 2009. Markmið með friðlýsingu Kaldárhrauns og Gjánna er að vernda helluhraunsmyndun og fagrar klettamyndanir í vestari hrauntröð Lambgjár upprunninni frá hinni kunnu eldstöð Búrfelli. Í hrauninu og Gjárnar, þ.e. Norðurgjá, Suðurgjá og Lambagjá, sem náttúruvætti. Kaldárhraun er ekki síst sérstakt fyrir þann mikla hæðarmismun á austurhluta þess annars vegar og vesturhlutanum hins vegar. Stafar það af misgengi, sem gengur í gegnum hraunið vestan Lambagjár og nær allt frá sunnanverður Borgarstandi til norðurs um Smyrlabúð og Hjallana í Heiðmörk. Í Gjánum, sem var fyrrum hrauntjörn, er hár stakur bergstandur, nefndur Álfakirkja.

Stórabollahraun er talið vera um 2200 ára. Hraunið ber keim af dyngjugosi. Gígurinn, mjög stór, er utan í vestanverðu Kóngsfelli (Konungsfelli) í norðanverðum Grindaskörðum ofan Hafnarfjarðar. Hraunið er nú að mestu undir Tvíbollahrauni, komið úr yngri gígum skammt sunnar í Skörðunum. Stóribolli, upptök hraunsins, er stór og mikill gígur norðvestan í fellinu. Hraunrennslið var hvílíkt að það náði með rennsli sýnu, væntanlega ómeðvitað, að stífla dalalægðir er síðar mynduðu Hvaleyrarvatn og Ástjörn. Frá börnum Stórabolla er ágætt útsýni yfir undirlendið, allt til Hafnarfjarðar.

Tvíbollahraun og Hellnahraun yngra runnu úr Bollunum í Grindarskörðum um 950 e. Kr. Í hraunum þess norðvestan við Markraka eru t.d. Dauðadalahellar, fallegar og margflóknar hraunrásir. Þarna gætu hafa runnið fyrstu hraunin á Íslandi eftir að búseta landnámsfólks hófst í landinu og hellar þess þá þeir fyrstu hellar sem mynduðust hér á landi á sögulegum tíma. Í hraununum eru allmargir hellar, auk Dauðadalahellanna, s.s. Elgurinn undir Tvíbollum, Spenastofuhellir og Rósaloftshellir. Eins og áður er getið varð eldgosið um það leyti er fyrstu landnámsmennirnir voru að setjast að hér á landi. „Meginhraunflóðið rann til norðurs og norðvesturs, hraunelfan klofnaði um hæðina, Melkrakan, austan við Dauðadali. Mjó álma úr því rann síðan milli hennar og Lönguhlíðar og breiddist nokkuð út þar vestur af, en meginhraunflóðið féll norður af Helgafelli og norður með því að suðvestan. Tvíbollahraun er allt að 18 ferkílómetrar að flatarmáli. Dauðadalahellarnir eru í Stórabollahrauni, Þeir eru nokkrir, þ.á.m. Flóki. Leiðarendi, einn mest sótti ferðamannahellir á landinu, er einnig [...]

Skúlatún er óbrinnishólmi í Skúlatúnshraun, aflangur og vel gróinn. Þar telja sumir að byggð hafi verið fyrrum, en það verður að telja ósennilegt. Þegar gengið er að Skúlatúni frá Bláfjallavegi, þangað er innan um tíu mínútna gangur, má sjá gróinn hrygg í fjarlægð. Þegar nær dregur má sjá þar óbrinnishólmann í Skúlatúnshrauni. Stígur liggur úr suðri að suðurhorni hólsins, en Skúlatún er stór gróin langhæð umlukin helluhrauni. Sléttur stígurinn liggur með austurhlið hólsins og áfram áleiðis að Helgafelli. Annar eldri stígur liggur til norðvesturs frá hólnum. Hann er mjög þúfóttur og ómögulegt að greina hvort þarna hafa verið mannvirki fyrrum eða ekki.

Skúlatúnshraun (Stórabollahraun) sem rann fyrir um 2000 árum. Hraunið er að mestu helluhraun með fallegum hraunreipum og öðrum jarðfræðidjásnum. Nokkrir gervigígar í Skúlatúnshrauni sýna hvar vötn og/eða sjór hafa legið þegar fyrri hraun runnu út í sjó. Þessir gervigígar eru taldir myndaðir eftir ísöld og eldri en hraunin í kring, þar með talin Skúlatúnshraun og Tvíbollahraun, sem liggur ofan á hinu fyrrnefnda. Gervigígarnir eru til marks um að fyrir tíma Skúlatúnshrauns og Tvíbollahrauns hafa hraun runnið sömu leið til sjávar en þegar þeir myndast þeytast upp hraun og setlög. Er þetta ástæðan fyrir því að í gervigígunum í Skúlatúnshrauni megi meðal annars finna skeljar í bland við klepra og gjall en skeljarnar hafa verið undan ströndinni sem hraunið rann yfir. Stórabollahraun (Eldra Hellnahraun) og Tvíbollahraun (Yngra Hellnahraun) eru mjög lík í ásýndum og lengi vel hefur þótt erfitt að greina þau að. Skúlatúnshraunið, líkt og Tvíbollahraunið, hefur komið úr Brennisteinsfjallakerfinu og hefur það runnið svipaða leið til sjávar. Er [...]

Kapellu- og Óbrinnishólahraun (-bruni) eru með þeim yngstu í Hafnarfirði og skilja sig frá öðrum, reyndar með ólíkum hætti því hið fyrrnefnda er að miklum hluta úfið kargahraun en hið síðarnefnda slétt helluhraun næst upptökunum, bæði þó með samfelldri ráðandi mosaþembu. Óbrinnishólabruni á (skv. fyrri rannsóknum) að hafa runnið 190 f. Kr. og Kapelluhraun (Nýjahraun/Bruninn) árið 1151 e.Kr. Um 1340 ára aldursmunur mun því vera á hraununum, en þess virðist þó fljótt á litið ekki sjást glögg merki, hvorki gróðurlega né jarðfræðilega. Mun líklegra er að Óbrinnishólahraunið hafi runnið í sömu goshrinu og Bruninn og þá einungis skömmu áður á jarðfræðilegan mælikvarða (á innan við 300 ára tímabili). Gíga Óbrinnishólahrauns má sjá beggja vegna Bláfjallavegar.

Undir Stórhöfða, skammt vestan við Stórhöfðastíg er heillegt fjárskjól í Selhrauninu. Fjárskjól þetta hefur enn ekki ratað inn í fornleifaskráningu Hafnarfjarðar, líkt og svo margt annað, einhverra hluta vegna. Það er í landi Hvaleyrar og hefur væntanlega tengst minjunum umhverfis Hvaleyrarsel, s.s. stekkjum o.fl., sem þar eru, bæði við Selhöfða og í Seldal. Líklegt má telja að skjól þetta hafi verið nýtt sem nátthagi, a.m.k. að hluta til. Fjárskjólin eru 165 á Reykjanesskaganum, flest í hraununum ofan Hafnarfjarðar og ofan Vatnsleysustrandar. Um eru að ræða leifar fyrri búskaparhátta þegar fjárbúskapur var önnur af tveimur stoðum samfélagsins. Hin var útræðið. Enn má víða sjá minjar fjárskjólanna, langflestar í skútum, hellum eða undir slútandi klettum. Fyrirhleðslur eru jafnan úr tilfallandi efni; grjóti með dyraopum. Skjólin eru algengari í hraununum á vestanverðum Skaganum, enda aðstæður þar sérstaklega hagstæðar til skjóls fyrir fénað en á berangri og jökulsorfnum hlíðum hans að austanverðu, að Þingvallasvæðinu slepptu. Þau má gjarnan finna nálægt bæjum eða við [...]

Birkið í Hrauntungum hefur náð sér vel á strik í skjóli Brunans (Kapelluhrauns) og er orðið allhátt. Í Brunntorfunum þar skammt sunnar hefur vaxið upp á tiltölulega skömmum tíma myndarlegur skógur í bollóttum og hólóttum hlíðunum. Þegar trjánum var plantað í Brunntorfum Hrútargjárdyngjuhrauns, var þess ekki, eins og svo víða annars staðar, gætt að hlífa hinum gömlu götum um hraunlænurnar heldur trjám stungið niður hvar sem skjól var að finna. Ekki er víst að skógræktarfólkið hafi haft auga fyrir götunum eða það metið þær nokkurs. Fólk hefur löngum blindast af litlum trjáplöntum jafnt sem stórum. Í fornminjalögum hafa löngum verið ákvæði að ekki megi planta trjám í 15-20 metrum frá fornleifum, en skógræktarfólk hefur löngum talið í lagi að setja niður skóg hvarvetna í lægðum og dældum. Ísland er nú svo fallegt land að það er óþarfi að hindra útsýnið til dýrðarinnar. Svæðum þessum hefur jafnan verið úthlutað til áhugasamra einstaklinga um skógrækt á sínum tíma með kröfum um [...]

Í Hrútadynngjuhrauni eru nokkur sel, s.s. Straumssel, Gjásel, Fornasel, Óttarsstaðasel, Lónakotssel og Hvassahraunssel. Straumsselið er eitt hið merkilegasta á Reykjanesskaganum. Seltætturnar eru í Straumselstúni. Þarna stóð bær fram á síðustu öld, sem Guðmundur Tjörvi lét reisa, þ.á.m. timburhús. Bærinn brann síðar. Áður var faðir hans, Guðmundur (sonur Krýsuvíkur-Gvendar) um tíma skógarvörður í Almenningum og hélt þá til í selinu. Megintóftirnar í Straumssel eru af bæ Guðmundar. Selshúsin sjálf eru skammt austan hans. Seltúnsgarðar liggja um nokkurn hluta túnsins. Fjárhús eru hér innangarðs sem og Selsgarðurinn og matjurtargarður. Vatnsstæði er í skúta norðan við þær, Selsbrunnurinn. Hlaðin hestarétt er vestan við Selstúnið. Í Straumsseli var búið stundum á 19. öld. Síðast á árunum 1890-1895. Bæjarhúsin eyddust af bruna og hefur ekki verið búið þar síðan. „Í suðri sést í Hafurbjarnaholt, kennt við Björn Gnúps-Bárðarson, Hafur-Björn, sem samninginn gerði við bergbúann forðum. Gerðu þeir helmingaskipti í fjáreign. Segir sagan að þá hafi komið hafur og hrútur í féð og var þá [...]

Í Hrútadyngjuhrauni eru allnokkur fjárskjól. Eitt þeirra er í jarðfalli á annars sléttu helluhrauninu sunnan við Brundtorfur (Brunatorfur/Brunntorfur). Í því er krosshleðsla, tveir hlaðnir gangar í Y frekar en í X. Þeir skiptust niður í sitthvort hellisopið. Fyrir innan eru rúmgóðir fjárhellar. Hleðslur eru inni í þeim nyrðri. Skjólið sést vel með þrjár vörður á hraunhólum til austurs. Ofan þess er lítil varða, en hún sést ekki fyrr en ca. tíu metrar er að skjólinu. Líklegt er að skjólið hafi verið ætlað svipað hlutverk og fjárborgirnar fyrrum, þ.e. fyrir fé í útigangi sem það gæti leitað til í vondum veðrum. Skammt sunnan við hellana liggur Stórhöfðastígur upp hraunið. Hann er varðaður frá Krýsuvíkurveginum áleiðis upp að Fjallinu eina. Þarna ofar, skammt sunnan og vestan við skógræktina í Brunnatorfum eru nokkrir grónir hraunhólar. Vörður eru hraunhólunum skammt frá en til vesturs er komið. Þær eru ágætir vegvísar að fjárskjólinu, en ofan þess, þegar nær er komið, er lítil varða.